60 years

imageSee, that’s something that we have achieved. Yesterday was my birthday and therefore I walk around on this earth for as much as 60 years. Simultaneously it’s a strange feeling, because previously age meant little for me.

That is different when you are young, but then you can still achieve some important milestones. Such as the right to vote for the first time, or driving a car, or when you are 21 you are (at least legally) considered to be an adult. But later on? Age does not say much, it’s how you feel.
I certainly do not belong to the group of people who, from the age of 50 or sometimes even earlier, are longing for their retirement. Already fallen asleep before they should go to bed and not realizing that thus much of their life is going past them unnoticed.

Life has just too much to offer in my opinion. Only now with GIST my playground has become more limited. But nevertheless, I have reached the 60. And not everyone can say that. In any case I’ve already lived longer than, and I will mention just a few, Napoleon Bonaparte (51), Peter Sellers (54) or George Harrison (58).
But looking ahead is much more interesting. My father reached an age of 84 years, and that was nothing compared to his mother who died when she was 95 years old. In the Netherlands most people die at an age of 85 years. That is obviously an average, but that does not mean that I wish to finish underneath. And as long as there is life, there is hope. The only question is, comes the solution on time?
Freddie Mercury (Queen), for instance died in 1991 from the effects of AIDS and was only 45 years old. Should he had lived now and had the disease, than he probably had, due to the development of new effective drugs, been able to enjoy his life for many years longer.

As for GIST we are waiting for a similar development. Only for the pharmaceutical industry the development of medicines for a large group such as AIDS patients, is financially more interesting than a rare disease as GIST. But sometimes it can go fast. As became clear during the recent Ebola outbreak in Africa when the development of drugs suddenly gains momentum.
It can apparently happen, if enough (media) attention exists. However, to wish now that unexpectedly a large group or otherwise a few famous people should have GIST, in order to accelerates the development of new medicines, goes a bit too far.
So we are waiting (impatiently) the developments. And meanwhile I’m assiduously on the road to my 61st birthday. Because who knows what the future yet will bring?

5 comments on “60 years
  1. Bert Smolders says:

    Van harte gefeliciteerd met het bereiken van je 60 ste verjaardag. Laten we hopen op een heleboel jaartjes erbij.

  2. Leentje Schepers says:

    Van harte gefeliciteerd René, ik kom hier later nog op terug.

    Leentje

  3. Linda Salas says:

    Love your blogs……

  4. Leentje Schepers says:

    René,

    Die mijlpalen zoals je 21e, je 50e, want dat is toch mooi de helft van 100, en nu je 60e, heb je inderdaad gehaald. Dus daarvoor nogmaals mijn felicitaties. (Ik zat vorige maandag toen ik je feliciteerde in de auto, stiekem ingehopt op het internet van het café waar ik gewoonlijk ‘on-line’ ga, maar dat sluitingsdag had… vandaar zo kort) En ik heb wel de indruk, ook al ken ik je niet persoonlijk, dat jij niet iemand bent die de jaren onopgemerkt aan je laat voorbijgaan. Vooral in onze GIST-levens is dat belangrijk. Niet alleen de jaren, maar ‘de dag’ niet onopgemerkt laten voorbijgaan. Er moeten geen levens schokkende gebeurtenissen plaats vinden om je dag goed te maken, van de kleine dingen moeten wij genieten (en niet alleen wij, maar wij beseffen het misschien meer dan een ander), want zoals je zegt: onze speelruimte is beperkter, we leven eigenlijk al in “extra speeltijd”. Maar ook die tijd heeft nog veel te bieden.
    Mijn schoonvader haalt volgende maand de 97. Ik weet dat ik noch de 85 zal halen die jij als gemiddelde aanhaalt, noch de leeftijd van mijn schoonvader. Ik wil wel mijn best doen om nog te ademen als er een GIST-levens-reddend middel wordt ontwikkeld ipv ons GIST-leven-verlengend pilletje, een pil zonder ‘geldigheidsdatum’. En als ik dat nog mag meemaken, ben ik wel bereid te blijven ademen tot mijn 85e, of wie zal het zeggen mijn 97e? We wachten ‘ongeduldig’ af wat de toekomst zal brengen en ik wacht momenteel ‘zeer ongeduldig’ af welk mijn nieuwe “Exon” is, die ‘de wetenschap’ na 38 dagen laboratorisch zoeken en testen, (de 4 verloren weken door een stommiteit niet meegeteld) nog steeds niet heeft kunnen bepalen. Het wordt tijd, want ik wil zoals jij “onverdroten op weg gaan naar mijn 66e.”
    Leentje

  5. Leentje, we nemen gewoon kleine stapjes. Laten we dus afspreken dat als ik naar mijn 65 nader, jij met dezelfde voortvarendheid uitziet naar je 70e. En wie weet waar we uiteindelijk nog uitkomen….

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

eight − 7 =