Born to be wild

Motor2Vorige week vrijdag was er eens positief nieuws. Van het Radboud UMC in Nijmegen. De oncoloog viel, zoals altijd, met de deur in huis en vertelde direct de uitslag van de CT scan.
Het bleek dat het nieuwe medicijn Sutent aanslaat! Van de drie (nog) zichtbare tumoren waren er twee in omvang gekrompen en een was gelijk gebleven. Daarmee hebben we dus weer een levenslijntje terug om ons aan vast te klampen.

De oncoloog was overigens ook blij verrast met mijn mededeling dat Sutent voor mij beduidend minder bijwerkingen opleverde dan voorheen met Glivec het geval was. In veel gevallen blijkt namelijk dat bij patiënten sprake is van meer bijwerkingen, voornamelijk ook pijnlijke voeten, handen en blaren in de mond. Dat is mij, in elk geval tot op heden, echter bespaard gebleven, waaruit weer eens blijkt dat iedere patiënt weer geheel anders op de medicijnen reageert en de ervaringen van anderen hooguit als indicatief kunnen worden beschouwd.

Thuis gekomen moet je dit nieuws even laten bezinken en weer alles op een rijtje te zetten. Ik zit op het terras in de tuin van de zon te genieten en bedenk dat het op dit moment allemaal eigenlijk bijzonder positief is. Er is een werkend medicijn, er zijn minder bijwerkingen en ik heb ondertussen weer meer energie gekregen. Over drie maanden is de volgende CT scan en dan kijken we wel weer verder, maar ondertussen… En dan zie ik in mij ooghoek in de schuur mijn oude motor staan. Die staat ondertussen al bijna twee jaar stil, maar zou ik nu misschien…?

Eerst even kijken of hij nog start. En warempel, in twee pogingen loopt de motor weer als vanouds. Kwestie van banden op spanning brengen en je kan zo weer wegrijden. De volgende stap is de GPS van de motor onder het stof vandaan halen en updaten. Deze bevat namelijk een speciale motorkaart (die bij een route vooral leuke bochtige binnenwegen en dijken selecteert) met daarin ook een logbestand van de gemaakte ritten. En als ik deze op de computer aansluit vertelt deze mij dat de laatste rit plaatsvond op 19 september 2013. Met als bestemming het Radboud UMC in Nijmegen. Mijn eerste afspraak daar. Dat kan geen toeval zijn!

Na de motor wat te hebben opgepoetst gaan we het zondags proberen. Een ritje van een uur, rustig toerend over allerlei binnenwegen in de omgeving. Het is in een woord geweldig. Even weer die vrijheid, de rust en gewoon genieten van alles in de auto gewoon aan je voorbijgaat, maar wat je op de motor wel ziet en ervaart.
Als ik weer thuis ben, voel ik ook wel dat dit het maximum is. Je krijgt er weliswaar energie van, maar het kost ook kracht om je – zeker op een motor – continue te blijven concentreren. Maar toch, het is in elk geval weer een stap vooruit! En daarom, voor degenen die dat gevoel enigszins willen meebeleven:  (Steppenwolf)

2 comments on “Born to be wild
  1. Bert Smolders says:

    Beste René, fysieke kracht komt wel weer terug met het opbouwen van de conditie maar de mentale oppepper is formidabel! En nu maar hopen op een mooie zomer.

  2. John en Miranda says:

    Heerlijk, even niets aan je hoofd en alleen maar genieten! TOP!!
    Echt een kick, heb jij ( jullie ) wel nodig. Hopelijk volgen er nog meer mooie tochten.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

eighteen − fourteen =