Communicerende vaten

communicerende vatenDe wet van de communicerende vaten is een regel uit de natuurkunde die aangeeft dat in open vloeistofreservoirs, die voor de vloeistof onderling onder het vloeistofniveau zijn verbonden, het vloeistofpeil altijd even hoog staat. Zodra er een verstoring van het vloeistofpeil optreedt kan er daardoor een uitwisseling van vloeistof plaatsvinden, zodat het evenwicht wordt hersteld.

Ik heb altijd heilig in dit principe geloofd, maar begin er nu toch wel aan te twijfelen. De reden? Ik heb bijna voortdurend tranende ogen en een droge mond. Terwijl ik toch heel zeker weet dat mijn ogen en mijn mond, en daarmee dus ook het vloeistofniveau, direct met elkaar in verbinding staan.
Dat kan ik aantonen met enkele herkenbare voorbeelden. Ik neem bijvoorbeeld wat peper in de mond en vrijwel onmiddellijk schieten de tranen in mijn ogen. Of als ik luidkeels schaterlach, dat komt namelijk nog steeds voor, waarbij de tranen over mijn wangen biggelen. En, wat ook nog wel eens gebeurt, ik verslik me en voor je het weet zijn daar gelijk de tranen weer. Het is vertrouwd, je weet niet beter en verwacht niet anders.

Maar dan blijkt ineens dat zelfs deze eenvoudige en onverwoestbare natuurkundige principes niet meer opgaan als je een GIST patiënt bent. Of in elk geval als je de daarvoor benodigde medicatie inneemt. Niet alleen met Glivec, maar nu ook met Sutent.
Goed, ergens verderop in mijn lichaam is dan weliswaar iets aan de hand, maar we hebben het hier over het hoofd. Of specifieker, de ogen en de mond. Directe buren van elkaar en je zou dus verwachten dat er wat betreft het vloeistofpeil toch een redelijk snel in te stellen en continue evenwichtsniveau zou zijn. Maar niets is minder waar. Ineens lijkt een tussendeur hermetisch te zijn afgesloten. De vochtproductie en daarmee de vloeistofstroom uit mijn ogen gaat onverminderd door, terwijl mijn mond regelmatig kurkdroog aanvoelt.

De natuurkunde of fysica is van oorsprong de tak van wetenschap die algemene eigenschappen van materie, straling en energie onderzoekt en beschrijft, zoals kracht, evenwicht en beweging, fasen en faseovergangen, warmte, licht, geluid, magnetisme en elektriciteit, voor zover hierbij geen scheikundige veranderingen optreden. Maar blijkbaar is GIST in staat om deze natuurkundige zekerheden te omzeilen.
De vraag die zich nu voordoet is, kan dat ook gebeuren met een eigenschap zoals bijvoorbeeld de zwaartekracht? Zodat we tenminste nog wat gratis kunnen rondvliegen. Het is een vogel… het is een vliegtuig…  Nee, het is een GIST patiënt!