De glazen bol

Crystal_ballEen vooruitziende blik? Na de laatste CT scan gaf ik in deze blog nog aan dat tot op heden de goede en slechte berichten elkaar steeds afwisselden. En aangezien de laatste keer een positieve inhoud had…
We kunnen nu in elk geval stellen dat deze regelmaat behouden blijft, want uit het overleg met de oncoloog blijkt dat sommige GIST tumoren weliswaar zijn gekrompen, maar enkele anderen juist gegroeid.

Dat is dan weer even flink slikken. Maar ergens had ik het misschien ook al wel verwacht. Om twee redenen. Want ik blijk in het bezit te zijn van twee privé kanker detectiesystemen en die hadden allebei een signaal afgegeven.

De eerste begon zich begin juli langzaam te manifesteren. Tot die tijd had mijn navel als gevolg van de laatste operatie de vorm van een strak gesloten brievenbus, maar heel langzaam begon deze weer uit te stulpen.
Hoewel je denkt, of beter gezegd hoopt, dat dit wordt veroorzaakt omdat je lichaam en de inwendige organen zich wat gaan settelen kan dit wijzen op een terugkeer van de Sister Mary Joseph nodule. Oftewel een visuele indicatie van kwaadaardige uitzaaiingen die bij 1-3% van alle kankerpatiënten voorkomt. En dus ook bij mij (voor geïnteresseerden, even terug bladeren in de blog naar 8 januari en 10 februari 2015).
Eigenlijk best een rare en ook wel griezelige aandoening. Ik heb daardoor de CT scan eigenlijk alleen nog maar nodig om de locatie en de omvang van tumoren te bepalen. Maar anderzijds is het ook weer geen officiële diagnose en moet ik voor een definitieve bevestiging toch wel wachten op de uitslag van die CT scan.

De tweede detector, of beter gezegd detectoren, waren de honden. Die gedroegen zich de laatste tijd weer hetzelfde als toen voor de tweede keer tumoren operatief verwijderd moesten worden (voor degene die graag terug bladeren, zie de blog van 14 januari 2015). Wederom kwamen ze regelmatig aan mijn buik/navel snuffelen. Met dit verschil dat het toen Andor was die het voortouw nam, terwijl nu Rohan het merendeel van de controles uitvoert. Maar hiermee wel bevestigen dat honden dus wel degelijk een tumor kunnen herkennen.

En nu? Nu moet ik wachten. Komende dinsdag is overleg binnen het medisch team om te kijken of ze de groeiende tumoren operatief kunnen gaan verwijderen. Hetgeen mijn voorkeur heeft. Of dat op een ander en tevens het laatste beschikbare officiële medicijn (Regorafenib) moet worden overgestapt.

One comment on “De glazen bol
  1. Leentje Schepers says:

    René,

    P-o-t-v-e-r-d-o-r-i-e daar zit je nu niet op te wachten!
    Jouw ‘vooruitziende blik’ brengt samen met die ‘glazen bol’ geen geluk. En ook al had je het ergens wel verwacht, je hoopt heel stilletjes toch dat het níet zo zal zijn. Dat is idd slikken. Zeker als je tegelijkertijd tumoren hebt die krimpen, en andere die groeien. Dan weet je even niet wat er gebeurt.
    Ik kan niet zo gauw vinden waár jij de metastasen hebt en welke Exon de primaire tumor was ?

    Alleszins zou ik voor de operatie opteren als ik de kans en de mogelijkheid kreeg. Je hebt toch inspraak in de beslissing hè. Tenminste als er geen levensbedreigend gevaar verbonden is aan die ingreep, is dat de beste en zuiverste oplossing. Weg = weg ! En dan kan later die Regorafinib nog ingeschakeld worden.
    René, ik wens je heel veel sterkte voor a.s. dinsdag, voor de beslissing en voor de gevolgen van het uitsluitsel. Ook voor je vrouw heel veel sterkte, want ook al is zij niet ziek, deze ziekte draag je met z’n twee.

    Liefs, Leentje

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

7 − 6 =