Een eenvoudige GIST ingreep – 3

imageTerwijl de (steeds meer) artsen bediscussiëren hoe de wond het beste behandeld kan worden, word ik overgeplaatst naar de afdeling Heelkunde. De eerste aanpak is echter wel duidelijk. Zorgen dat de wond schoon wordt.

Dat klinkt eenvoudig, maar tijdens de operatie is niet alleen een groot gat gemaakt, maar zijn ook nog zijdelings in de buikwand delen rondom de tumor weggesneden. Ondermijningen noemt men deze. Een soort gleuven met een diepte tot 7-8 cm diep. En ook die moeten volledig schoon zijn, alvorens men verder kan gaan.

De trekband om mijn navel is vooral ook om te voorkomen dat mijn darmen een eigen weg naar buiten gaan zoeken. Een leerling verpleegkundige weet dat heel plastisch te omschrijven door Jack te Ripper als voorbeeld aan te halen. Die blijkbaar de darmen van slachtoffers over de rechterschouder (nee, niet links) gooide. Hij was, zo vertelde ze enthousiast, een moordenaar in Londen die nooit gepakt was. Maar, geruststellend, dat was al 120 jaar geleden en hij zou nu niet meer in leven zijn…
Aan de verbijsterende blik van haar begeleider te zien, denk ik dat er later wel een praatje zou volgen dat dergelijke informatie niet onder opwekkende pep-talk naar patiënten valt. Zelf zag ik er de humor overigens nog wel van in.

Verder is het saai. Drie keer per dag worden er talloze natte gazen uit de wond gehaald. Alles, inclusief de ondermijningen, met een zoutoplossing grondig schoongespoeld. En weer opnieuw ingepakt en afgedekt met de trekband. Onderwijl discussiëren de artsen vrolijk verder.

Een aardige afleiding is dat ik een onverwacht een mailtje krijg van een zekere Margreet. Een GIST patiënte die binnen enkele dagen in het Radboud UMC geopereerd wordt aan een GIST tumor en op de GIST Contactgroep een post van mij over de Life Raft Group en het laten opsturen van een paraffineblokje met tumorweefsel naar Amerika voor onderzoek. Dat wilde zij ook wel, maar omdat haar kennis van de Engelse taal niet optimaal was vroeg ze om wat ondersteuning.
Dat was geen probleem. Ik kon via mijn Ipad eenvoudig het document dat ik recentelijk had opgesteld met vertaling van de formulieren op de Life Raft Group naar haar toesturen en ze kwam er dan ook zonder problemen uit. En voor mij een beloning, dat de (geringe) inspanningen die ik moest doen om die vertaling te maken, mogelijk weer nieuwe informatie omtrent GIST zouden opleveren. We zijn wat dat betreft met kleine dingen al tevreden!

Ondertussen zijn de artsen, voorlopig althans, tot een besluit gekomen. Na alle opties te hebben overwogen, is besloten dat de natuur het werk moet doen. Technische hulpmiddelen, zoals vacuümpompen, worden te riskant geacht omdat daarmee de darmen beschadigd kunnen worden. De wond moet “vanzelf” weer dicht groeien en vanuit dat gezichtspunt wordt een behandelplan opgezet. Het lijkt misschien niet veel, maar voor mij is het een stap vooruit. We gaan in ieder geval ergens naar toewerken.

2 comments on “Een eenvoudige GIST ingreep – 3
  1. Leentje says:

    Iets om naar uitkijken is kijken naar de toekomst. En als er toekomst is, is er hoop. En hoop is hetgeen een mens nodig heeft om weer verder te kunnen. Dus Rene, jij kan weer verder. En ook al is het maar het opstellen van een behandelplan, je weet dat je iets in ‘t verschiet hebt. En, net als je zegt, een kinderhand is gauw gevuld, een GISTers hand evenzeer.
    Hou goede moed en ik hoop voor jullie dat je met de feestdagen ‘gerepareerd’ en thuis mag zijn.
    Veel liefs. XXX

  2. Bert Smolders says:

    Beste René, maak ik dit alles op (de drie laatste blogs) dat je weer in het ziekenhuis bent? Je kondigde in je blog na de operatie al de nodige ellende aan maar het houdt niet op voorlopig. Ik heb een paar maal gebeld en toen ging het aardig begreep ik. Ik wilde van de week eigenlijk op ziekenbezoek komen maar dat zit er (nog) niet in?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

11 + five =