Er is altijd nieuwe hoop!

imageEen rare periode de afgelopen tijd. Gevoelsmatig in elk geval, want ik had geen idee waaraan het lag.
Geen operaties gepland en de recente ingreep geneest goed dus daar kan het niet aan liggen. En het is dan weliswaar vakantietijd, maar als werkeloze patiënt maakt dat eveneens maar weinig verschil.

Wat wel anders was, of beter gezegd is, zijn de onderhandelingen die gevoerd worden met een partij die voornemens is om Marian haar bedrijfsactiviteiten over te nemen. Inclusief mijn zoon Michael, die sinds mijn ziekte als enige werknemer de kar moest zien te trekken. Dat klinkt op het eerste gezicht positief, maar het is wel de enige inkomstenbron die we hebben. En dat betekent dat we daarbij op de een of andere manier wel voldoende zekerheid moeten zien te verkrijgen om verder te kunnen leven. En dat ligt niet eenvoudig. Kortom, vele slapeloze nachten en een hoop denkwerk. Met gelukkig bij deze onderhandelingen de steun van een goede vriend en zakenrelatie die ook het vertrouwen geniet van de tegenpartij.

Ik weet niet of het daarnaast onbewust een rol speelt, maar ineens lijkt het of er meer overlijdensberichten van GIST patiënten zijn dan gewoonlijk. Wereldwijd wordt er via Facebook en speciale fora veel informatie uitgewisseld, en onwillekeurig klamp je je daarbij vast aan de positieve berichten. Degenen die goed op een operatie en medicijnen reageren en daardoor, soms al vele jaren, zonder al te veel problemen verder kunnen leven. Maar nu vallen eensklaps daarin namen weg. Mensen die tot het laatst hebben gevochten en het toch niet gered hebben. Met wie je in bepaalde gevallen ook persoonlijk, weliswaar via het internet, wel eens contact hebt gehad. En deze berichten zetten je toch even terug in de realiteit. Met beide voeten op de grond.

Nu is er natuurlijk niets mis mee, om daar af en toe eens bij stil te staan. Ook de dood maakt onderdeel uit van ons bestaan. Zolang je zelf maar positief blijft, hoe moeilijk dat af en toe ook is. Opgeven is geen optie en zolang er leven is, is er hoop. Dus we gaan gewoon vrolijk door met ademhalen.

En dan komt gisteren eindelijk het verwachte telefoontje van Michael. Dat zijn vriendin Anouk het leven heeft geschonken aan een gezonde zoon. Onze eerste kleinkind. Een stamhouder die de volgende generatie vormt en hopelijk mag meemaken dat GIST en andere vervelende ziektes tot het verleden behoren. Misschien zelfs wel dat oorlogen en aanslagen tot het verleden behoren, evenals armoede en honger. Een utopie? Een irreële wensdroom? Voor sommigen mogelijk wel, maar als je er in gelooft dan is in principe alles mogelijk. Wellicht niet door ons, maar dan toch door de volgende generaties.
Wereld let op, Sam Rens Stender komt er aan!

2 comments on “Er is altijd nieuwe hoop!
  1. Leentje says:

    Heel van harte gefeliciteerd Opa René en Oma Marian. Geweldig om dit mogen mee te maken en jullie eerste kleinkind te bewonderen, te knuffelen en kussen, te leren kennen en er zoveel als kan van te genieten !
    Proficiat aan de trotse en gelukkige ouders, heel dikke kus voor jullie en knuffeltje voor Sam

  2. Ida Kulsen says:

    Heel erg gefeliciteerd met je kleinzoon, een groot lichtpuntje in donkere dagen moet je maar denken. Daar krijg je weer energie van. Wat betreft je zorgen over je werk snap ik je helemaal, ben zelf recentelijk weer begonnen, gelukkig in loondienst, maar merk dat het mij erg zwaar valt. Er komt ook weinig begrip van mijn collega’s, ik ben niet meer een van de jongste en heb ook al borstkanker gehad, dus dan zou je verwachten dat ze wat meer rekening met je houden. Maar niks hoor, het lijkt wel of ik nog een tandje bij moet zetten om mijzelf “opnieuw”te bewijzen. En dat na 22 jaar trouwe dienst. Stoppen is geen optie want er moet toch brood op de plank, gelukkig ben ik wel in de luxe positie dat ik maar 2,5 dagen hoef te werken en daarnaast mijn rust kan nemen. Wens jou heel veel sterkte en hoop dat het met het werk ook goed komt.
    Groetjes Ida Kulsen

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

one × 1 =