Even bijtanken

GitaarGenezing kost energie. En energie haal je weer uit voeding, rust, maar ook uit andere ontspannende bezigheden. Zoals luisteren naar muziek.

In mijn geval blijft dat laatste duidelijk beperkt tot luisteren. Ik ben nu eenmaal gezegend met het ritmegevoel van een dronken postduif en de zangkunst van een doofstomme giraffe. Zelfs als ik de honden fluit komen ze niet omdat het een mooie, herkenbare fluittoon is, maar omdat ze denken dat ik word belaagd door een suïcidale kraai of zo. Maakt mij niet uit, ze komen in elk geval wel.

Desalniettemin zijn mijn muzikale interesses vrij breed. Van Franse chansons tot klassiek en van talloze golden oldies tot puur instrumentale nummers. Als het maar mooi en zuiver klinkt, ben ik, ongeacht het genre, al snel een aandachtig luisteraar. Als de haren in mijn nek en armen spontaan overeind gaan staan, dan weet ik dat het goed is.

Daarbij heb ik uiteraard een aantal voorkeuren, en dan met name binnen de Blues & Rock het ouderwetse drumwerk en bovenal de elektrische gitaar. Tegenwoordig is instrumentale begeleiding al snel ondergeschikt aan de zanger of zangeres. Jammer, want de echte virtuozen worden daardoor steeds zeldzamer.
Wat betreft de gitaar ligt mijn bewondering met name bij artiesten mensen als bijvoorbeeld B.B. King, Carlos Santana, Jimi Hendrix, Jan Akkerman en Walter Traut. En met name Gary Moore is een van mijn favorieten. Niet om zijn zangstem, maar de manier waarop die gast gitaar kon (hij overleed in 2011) spelen is ongekend.

Zijn bekendste nummer is voor velen waarschijnlijk “Still Got The Blues For You”, maar zijn gitaarspel komt misschien wel het best tot uiting in het nummer “The loner”. Een nummer waar geen zang aan te pas komt en de gitaar de hoofdrol vertolkt. Kippevel, voor de liefhebber…
Voor mijn echte favoriete nummer heb ik echter lang moeten zoeken. Ik heb lang geaarzeld bij “Over the hills and far away”. Om de eenvoudige reden dan Marian en ik dit nummer keihard in de auto draaiden op het moment dat we op vakantie in Schotland de Highlands in reden. Good memories derhalve.

Maar uiteindelijk kies ik dan toch voor “Parisienne Walkways”. Een geweldig nummer waarin zijn gitaarspel volledig tot zijn recht komt. Een nummer dat (vind ik althans) je ooit in je leven beluisterd moet hebben. Zo hoort namelijk een elektrisch gitaar bespeeld te worden.

Zo, nieuwe energie getankt. Ik kan er weer even tegen!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

12 + eight =