Gevoel voor humor?

Humor“Je hebt gelukkig nog wel je gevoel voor humor”. Dat krijg ik regelmatig te horen, vooral sinds ik met deze blog begonnen ben. En als men dat zo zegt, dan klinkt het ook heel eenvoudig en zelfs voor de handliggend, maar dat was het zeker niet.

Zeker de eerste dagen, weken nadat ik het nieuws over GIST te horen kreeg en het in de volle omvang doordrong was er maar bitter weinig humor te ontdekken. Je bent vooral verdoofd en het kost veel tijd om alles weer op een rijtje te krijgen. Een noodzakelijk verwerkingsproces dat maar langzaam op gang komt.
Alles is namelijk in duigen gevallen of op zijn minst onherkenbaar veranderd. Het moet eerst tot je doordringen wat je daarmee allemaal bent kwijtgeraakt. Zo was ik bijvoorbeeld niet meer in staat om mijn bedrijf te runnen, dus na ruim 40 jaar werken was ik ineens werkeloos. En gelijk ook zonder inkomen en dat uitgerekend in een tijd dat de economische crisis hoogtij viert.
We hadden daarvoor een klein vangnet. Marian haar softwarebedrijf. Alleen hadden we er niet op gerekend dat we eensklaps van de inkomsten van dit bedrijf moesten zien rond te komen. En niet alleen nu, maar ook in de toekomst. En wat die toekomst dan precies inhield, daar hadden we al helemaal geen idee van. Daarbij kwam nog eens bij dat door de bijwerkingen van de medicijnen mijn leefwereld eens een stuk beperkter werd. De onzekerheid was groot en slechts een ding was duidelijk, namelijk dat ik op dit moment al mijn voorgaande plannen en ambities wel vaarwel kon zeggen.

Het risico dat je daarmee in een negatieve spiraal van zelfmedelijden terecht komt is levensgroot aanwezig. Maar gelukkig drong dat besef uiteindelijk nog wel redelijk snel tot ons door. En daarmee de noodzaak om toch maar snel actie te ondernemen.
Om te beginnen was in elk geval wel duidelijk dat iemand anders het voortouw nemen. Michael, onze zoon, die tot dan toe voor mijn bedrijf had gewerkt, was daarvoor de aangewezen persoon. Hij had ondertussen voldoende kennis van zaken en trad daarom bij Marian in dienst. Hetgeen Marian weer wat ruimte gaf om samen met mij overeind te krabbelen.

En daarmee was het eerste begin gemaakt om je weer op de positieve zaken te richten. In het begin is dat zoeken en waren het vooral berichten van andere GIST patiënten. Die bijvoorbeeld aangaven dat de effecten van bijwerkingen langzamerhand zouden afnemen. Of waarbij al langere tijd, soms zelfs al vele jaren, bij de scans geen tumor meer werd aangetroffen. Of in ieder geval geen groei van bestaande tumoren. Niet dat je daarmee genezen bent, maar je leeft ten minste nog.
Er bestaat dus wel een kans op een toekomst en daar kun je naar uit kijken. Maar daarvoor moet je wel eerst al het negatieve zien weg te schuiven. In eerste instantie lukt dat maar kort, maar gaandeweg steeds langer en lager.
En daarmee komt dan uiteindelijk ook het gevoel voor humor weer terug. Eerst nog wat aarzelend en onzeker, maar geleidelijk aan steeds krachtiger. En dat is maar goed ook, want het leven is al kort genoeg…

2 comments on “Gevoel voor humor?
  1. Bert Smolders says:

    Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd zegt men. Enkele weken geleden hebben we gelachen en ik dacht: “Wat mooi dat er ook altijd nog humor is”.

  2. Rene says:

    Dat soort momenten helpt mij dan ook om de humor terug te vinden én vast te houden. En daar ben ik (ook jou) heel dankbaar voor!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

13 − eleven =