GIST stress (1)

randjeAls je de diagnose GIST krijgt dan denk je vooral aan de medische consequenties, de operaties, je lichamelijk functioneren en uiteraard je levensverwachting. Je kan voorzien, néé je weet, dat de ziekte impact op je leven zal hebben. En het advies dat je spanning en stress moet zien te vermijden, omdat het je gezondheid kan schaden (en die is toch al niet best), is niet meer dan logisch. Maar de realiteit is anders. Want door de diagnose GIST is je stress-level al direct gaan stijgen.

Met name de eerste tijd waren de gevolgen dan ook groot. Niets is meer normaal en alles staat op zijn kop. Door de operaties, maar vooral de bijwerkingen van de medicijnen. Wat je voorheen gedachteloos kon doen, is ineens niet meer mogelijk. En geleidelijk aan merk je dat je ook niet meer zelfstandig kunt werken. Hoe graag je dat ook wilt. Het gevolg daarvan was dat we uiteindelijk ons bedrijf verloren. En daarmee mijn inkomen. Voor het stress-level reden genoeg om een nieuw hoogtepunt te bereiken.

Intussen gaat om je heen het normale leven echter gewoon door. Hetgeen onder meer betekent dat rekeningen gewoon blijven binnenkomen. Die we moesten zien te voldoen uit het inkomen van het software bedrijf dat Marian (gelukkig) nog had. Een beginnend bedrijf echter, dat niet was bedoeld om een gezin te onderhouden.
Zoon Michael, die eerst bij mij in dienst was, stapte daar naar over en bleek in staat om de software verder te optimaliseren. Mooi meegenomen, alleen genereerde het nog steeds onvoldoende inkomen om ons, en hem, te kunnen onderhouden.
Naast alle fysieke problemen die GIST met zich meebrengt, werden we dus nog geconfronteerd met financiële problemen. Problemen die gaandeweg steeds groter werden. En dat betekende stress in overtreffende trap.

Ten einde raad werd vorig jaar de hulp ingeroepen van een aantal bevriende bedrijven. Hetgeen in ieder geval medeleven opleverde. En in enkele gevallen suggesties en contacten die ons misschien zouden kunnen helpen. Goed bedoeld en voor ons nieuwe lichtpuntjes in een toch wel zeer donkere toekomst. Totdat gaandeweg ook die lichtpuntjes, om diverse redenen, uitdoofden. Kortom, piekeren, slechte nachtrust en grote zorgen. Over jezelf, maar ook over Marian die dit, naast een zieke echtgenoot, ook nog eens op haar bord kreeg. En die zich daarom weer meer zorgen ging maken over mij. Waardoor ik weer…. Kortom, je bent samen in een vicieuze cirkel terechtgekomen waar niet meer uit te ontsnappen valt. Hetgeen ondertussen niet meer onder het begrip stress valt, maar eerder een soort mentale marteling.

En net op het moment dat werkelijk geen uitweg meer zagen, kwam op het laatste moment nog een organisatie in beeld die mogelijk belangstelling had voor de activiteiten van Marian haar bedrijf.
In maart van dit jaar startte daarmee de onderhandelingen. Met aan de ene kant van de tafel een geïnteresseerde partij die graag het onderste uit de kan wilde hebben. En aan de andere kant een compleet gestresste GIST patiënt, die eigenlijk ten einde raad was en bovendien last had van concentratieverlies en vermoeidheidsverschijnselen. Maar niettemin een goeie deal moest zien te verkrijgen.

De diagnose GIST betekende, in ieder geval bij ons, dus nog wel iets meer dan de medische consequenties, de operaties, het lichamelijk functioneren en de levensverwachting. Het bracht ons werkelijk op het randje van de afgrond. En we ondervonden dat een gezond portie humor je dan ook niet meer helpt…

2 comments on “GIST stress (1)
  1. Leentje says:

    “Als de nood het hoogst is, is de redding nabij.” , zo zegt het spreekwoord. Maar ik denk dat je in jullie situatie daar moeilijk kan in geloven.
    Toch zie je maar weer dat er een zekere waarheid in schuilt. En… ik ben zo blij voor jullie dat jij je nu kan concentreren om alleen nog maar GIST patiënt te zijn ! Én nu kan je je humor ook weer terugvinden hè.
    Veel liefs voor allebei.

  2. Brandice says:

    That’s a quitt-wikced answer to a difficult question

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

2 × two =