Grote ogen

?Hoewel ik zelf nu behandeld wordt in het Radboud UMC, kom ik ook nog met enige regelmaat in het streekziekenhuis. Niet voor mezelf, maar omdat Marian eveneens gezondheidsproblemen kreeg. Met name pijn in de gewrichten van haar handen en uiteindelijk werd bij in het streekziekenhuis vastgesteld dat ze reuma had.
Dat hadden we er liever niet bij gehad, maar ook hier geldt dat je het moet accepteren zoals het is. Vandaar dat ik op mijn beurt bij haar de geestelijke steun verleen als ze op controlebezoek moet bij de reumatoloog en dus ook gewoon meega.

In alle eerlijkheid moet ik stellen dat deze arts wel deskundig en sympathiek overkomt. Argwanend als ik ben geworden, zegt dat natuurlijk nog niet alles maar hij geeft ten minste wel alle informatie die je nodig hebt. En heeft, niet onbelangrijk, ook nog gevoel voor humor. Kortom, deze arts kwam, na overleg met ons, met een voorstel welke behandeling het beste is. Een tijdelijke en relatief lichte doses Prednison. Een middel met vele bijwerkingen zoals maagproblemen, blauwe plekken, slaapproblemen, onrust en stemmingswisselingen en ook nog een vertroebeld zicht.
Deze bijwerkingen vielen bij Marian nog mee en ook de klachten bleken te verminderen, maar de arts had vooraf al geregeld dat er preventief ook een oogcontrole diende plaats te vinden. Vanzelfsprekend in hetzelfde streekziekenhuis.

Een snelle check van de ogen. Dat zal niet veel tijd in beslag nemen en dus eigenlijk ook niet nodig om daar samen naar toe te gaan. Vandaar dat ik mocht uitslapen en Marian alleen op stap ging. En pas uren later thuiskwam met opvallend grote oogpupillen. Alsof er een echter drugverslaafde voor me stond.
Het bleek namelijk niet een klein onderzoekje te zijn geweest maar een bijzonder grondige oogcontrole, waarbij onder meer de pupillen werden vergroot zodat de oogarts een goed onderzoek kon verrichten. Het gehele onderzoek verliep daarbij volgens een strak protocol. Alleen was men vergeten om Marian hierover informatie toe te zenden. Onder meer over het toch wel belangrijke feit dat het niet verstandig was om nadien zelf de auto te besturen omdat het zichtveld dan nogal wazig was…

En de reden dat men dat niet had gedaan? Er zat een medewerker overspannen thuis en tja, dan loopt het protocol blijkbaar in duigen. Jammer, maar helaas. Rij voorzichtig!
Marian is gelukkig veilig teruggekomen, maar mijn achterdocht over de professionaliteit van dit streekziekenhuis (of liever gezegd het gebrek daaraan) heeft er een nieuwe voedingsbodem bij gekregen.

3 comments on “Grote ogen
  1. Greet says:

    Werkelijk ongelooflijk dat dit gebeurt! Als ik een keuze zou hebben dan ging ik echt niet meer naar dat ziekenhuis, humoristische arts ten spijt! Ik zou alle vertrouwen daar verliezen. Gelukkig niks ergs gebeurd onderweg maar bah, wat springen ze daar onzorgvuldig met andermans gezondheid om. Sorry als ik wat heftig overkom maar moest het toch even kwijt. Dikke kus voor jullie. XX.

  2. Ik heb uw blog gevonden zo u ziet. Over slordige ziekenhuis medewerkers weet ik ook nog wel iets te vertellen, maar dat laat ik maar.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

19 + four =