Piet

PietJe weet vooraf dat een intensief gesprek veel energie kost. En uit ervaring weet ik ondertussen ook dat er meer dan een dag overheen gaat om daar weer van te herstellen. Maar soms komt er iemand langs waarvoor je dat graag over hebt.

Vandaag was dat Piet. Een oud-collega met wie ik in het verleden jarenlang intensief had samengewerkt maar de laatste jaren nog maar zelden zag. Als ik heel eerlijk ben, dan kwam hij eigenlijk langs voor een zakelijk overleg met mijn zoon. Maar in dit geval moest ik er toch wel even bij zijn.
Natuurlijk moet ik dan het verhaal vertellen over de ziekte en de gevolgen. Dat blijft emotioneel altijd moeilijk. Maar daarna was het vooral ook bijpraten over vroeger en filosoferen over het heden. Om er achter te komen dat we beiden misschien wel iets ouder zijn geworden, maar nog steeds hetzelfde over bepaalde zaken denken.

Pas als hij weer weg is, voel ik de vermoeidheid en de koude rillingen opkomen. Ik merk dat ik duidelijk meer moeite heb om me te concentreren om deze post te schrijven. Maar ik heb zeker geen spijt van dit bezoek. Dan maar een keer een korte post. En omdat ik hem verteld heb waar hij deze blog kan vinden, is er een goede kans dat hij dit ook leest. Dus voor dat geval, Piet, maak je alsjeblieft geen zorgen. Het was het werkelijk meer dan waard!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

16 − 12 =