Verwijder die tumor

surgeryVoor mij en Marian zijn geen razendsnelle achtbaan, parachutespringen of bungeejumpen noodzakelijk om de spanning op te bouwen en het adrenalinegehalte te verhogen. Peanuts vergeleken bij een week wachten op de uitslag van een CT scan of, deze keer, de beslissing van het medisch team of er geopereerd kan en gaat worden.

“Die bijeenkomst duurt tot 4 uur en ik bel je direct daarna op om de beslissing mee te delen”, zei de oncologe afgelopen vrijdag. En inderdaad, prompt om 4 uur gaat de telefoon met het verlossende woord. Er gaat geopereerd worden! De tumor bij mijn navel die niet op de medicijnen reageert kan verwijderd worden en wat daarna (op dit moment zichtbaar) overblijft zijn de tumoren die wel goed reageren en ook daadwerkelijk in omvang zijn afgenomen. Dat houdt in dat ik het huidige medicijn (Sutent) gewoon kan blijven gebruiken en niet hoef over te stappen op een derde (en tevens laatste officieel toegelaten) medicijn.

Dat laatste medicijn Stivarga heeft pas een jaar geleden die toelating gekregen en is daarmee een derdelijns oplossing voor het geval de andere twee niet meer afdoende werken. Goed om te weten dat het er is, maar eerlijk gezegd wil je het moment om daar op over te stappen liefst zo lang mogelijk uitstellen. Dan maar, veel liever, een operatie. Want ergens in je achterhoofd heb je altijd de hoop dat uiteindelijk een genezing tegen kanker wordt gevonden. Die ontwikkelingen gaan snel, lees je aan alle kanten. Maar voor een patiënt is dat nooit snel genoeg en blijft de onzekerheid bestaan. Elk uitstel geeft daardoor dus enig respijt en wie weet heb je dat later nog nodig.

De beslissing omtrent de operatie wordt gedeeld met vrienden en familie, maar ook met lotgenoten. Via de telefoon, mail en Facebook, waarop ook weer wordt gereageerd. Op een zeker moment krijg ik een hartverwarmende reactie van Leentje uit Portugal, wissel ik vrijwel gelijktijdig informatie uit met onder andere Effie uit Rome, Tom uit Chicago en Diane uit Pennsylvania over de bijwerkingen van Sutent en voer ondertussen nog een vrolijk gesprek via Messenger met Adrien in Groningen. Waarbij ik tussen de bedrijven door ook mijn moeder nog even bel om haar op de hoogte te stellen. Op dat moment realiseer ik me weer eens wat de moderne technologie allemaal mogelijk maakt. De strijd tegen kanker voer je helemaal alleen, maar de steun van anderen maakt het wel makkelijker.

Nu maar wachten tot het ziekenhuis contact opneemt over de operatiedatum. Wederom spanning, maar tegelijkertijd ook een opluchting. Of om Diane te citeren: Geef de hoop niet op. Je weet nooit wat de toekomst zal brengen…

2 comments on “Verwijder die tumor
  1. Bert Smolders says:

    Dat is goed nieuws René. En ik realiseer me dat dit tegelijkertijd betrekkelijk is. Het probleem is natuurlijk niet weg maar aan acute klachten kan worden gewerkt/geopereerd.

  2. Leentje Schepers says:

    Hy René,

    Ook via deze weg, wil die Belgische die in Portugal woont, in Frankrijk geopereerd werd, momenteel in een hotelkamer in Spanje zit, op weg naar Z.Frankrijk, nog even tegen die Hollander (je weet wel dat voor een Belg iedereen van over de Noordgrens van België een Hollander is hè) zeggen hoe blij ik voor je ben dat je kan geopereerd worden.
    De ontwikkelingen gaan echt snel, voor ons natuurlijk nog te traag, dus ‘vechten en der bij blijven’, zorgen dat we er nog zijn als ze dat ultieme middel uitvinden.
    Intussen doen wij mee aan die wetenschappelijke studie door alles mee te delen aan de LRG, wat onze GISTgeschiedenis aangaat, en hopen daarmee de GIST-kankers voor de toekomst uit de wereld te helpen… Zei jij niet ooit:”Een mens mag toch dromen?” Natuurlijk mag ie dat.
    Ik drink nu alvast eerst een lekker glas wijn op het goede verloop van jouw operatie.
    Zien we jullie in Doorn ??? Wíj zijn al onderweg !!!

    Liefs, Leentje

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

eight − seven =